Archives for category: Inspiracje

Szacowny Bloomberg Businessweek informuje: coraz częściej potencjalni pracodawcy żądają dostępu do grona naszych znajomych na Facebooku, aby poznać nas lepiej. Oczywiście! Tak będzie się działo coraz częściej.

Ta historia zatacza coraz szersze kręgi. Zaczęło się od jakieś krótkiej informacji na blogu, że jakaś firma zażądała od potencjalnego pracownika hasła do jego konta na Facebooku.

Nie. Nie był kandydatem do pracy w CIA. To była jakaś firma informatyczna. Podziękował jej i historię wyśmiał gdzieś w sieci.

Okazuje się jednak, że to nie był odosobniony przypadek. To szersze zjawisko, z którym należy nauczyć się żyć.

Plączą się w niej jednak dwie rzeczy: żądanie dostępu do osobistego konta użytkownika na Facebooku i dostęp do publikowanych przez niego wpisów jako jego „znajomy”.

O ile to pierwsze jest chore, to o drugim już można dyskutować. Oczywiście – w naszej firmie wszyscy mamy się wśród znajomych. Ale to też taka specyfika branży. I firma nie jest duża.

Czy jednak jest to konieczne w sali operacyjnej w banku? Albo w Biedronce? Nie!

Czy możemy tego uniknąć? Też nie!

Samo sprawdzanie potencjalnych pracowników nie jest jednak niczym nowym. Nawet „w czasach analogowych” na wyższych stanowiskach dokładne sprawdzenie kandydata – łącznie z wizytami w poprzednich miejscach pracy czy na uczelniach, a nawet w miejscu zamieszkania – nie było niczym wyjątkowym. To była, tak naprawdę, kwestia budżetu na pracę head hunterów lub ważności stanowiska, które kandydat miał objąć.

Czy można się dziwić, że dziś, w dobie sieci społecznościowych, potencjalni pracodawcy – szukając kandydatów nawet na mało ważne stanowiska – chcą mieć dostęp do danych, które pozwolą im zweryfikować wspaniałe opowieści, które słyszeli podczas rozmów kwalifikacyjnych?

Nie! Tak właśnie będzie wyglądać „jutro”.

Bo to praktyczne. I skuteczne.

Dlatego warto przyłożyć się do tematyki personal brandingu. Podzielić swoje wpisy na różne poziomy dostępności. Czas nauczyć się do czego służą te dziwne punkty w zakładce prywatność i funkcja „Listy” na Facebooku.

I zapamiętać, że w sieci jest jak w życiu. O rzeczach stricte rodzinnych rozmawiać tylko z rodziną i najbliższymi przyjaciółmi. Pieprznie żartować tylko z najlepszymi znajomymi. Mówić i komentować rzeczy poważne z głową – udostępniając je publicznie, gdy będzie to dobrze o nas świadczyło.

A czasami, po prostu, milczeć i nie zabierać głosu, gdy się nie ma nic ważnego do powiedzenia.

To ostatnie może być najtrudniejsze 🙂

Regulamin Facebooka pozwala na założenie w nim konta od 13 roku życia. W Polsce użytkowników Facebooka między 13 a 17 rokiem życia jest 1,5 miliona. Czy już dziś myślisz o tym, jak uczynić z nich, za kilka lat, swoich Klientów?

W załączonym filmie można znaleźć podstawowe informacje na temat tego, jak młodzi ludzi korzystają z mediów społecznościowych; na co zwracają uwagę, przed czym nie mają oporów i czego oczekują od marek, które w nich zaszczycają swoją uwagą.

Zamieszczam go również z innego powodu.  Pokazuje bowiem, że o ile tworzenie wieloletnich strategii rynkowych jest narażone na konieczność ich bolesnej weryfikacji przez rzeczywistość, to dbałość o markę może być tą kotwicą, która zatrzyma przy Tobie Klientów bez względu na to, jak będziesz zmieniał swoje plany operacyjne.

Nawet marki celujące w bardziej dojrzałych Klientów powinny myśleć o nich, gdy oni sami jeszcze nie są w wieku, aby z nich skorzystać. To truizm, ale proszę mi wskazać markę w Polsce, która o tym tak myśli?

Może więc ten film i te badania wykonane przez agencję Mr Youth zachęcą którąś z nich dziś do pomyślenia o tym, skąd wezmą Klientów w 2015 roku.

Gdy czytelnika traktuje się jak partnera a nie jak idiotę, to ten odpłaca się tym samym. Od jakichś 170 lat wie to The Economist, który nawet w dobie internetu i social mediów radzi sobie doskonale, nic nie tracąc na swojej jakości i nie  idąc na zgniłe kompromisy.

Źródło: prezentacja  CEO The Economist Group – Andrew Rashbass-a

Jego aplikacja na iPada nie ma żadnych fajerwerków, dzięki czemu waży mało i ściąga się błyskawicznie. Jego strona internetowa jest funkcjonalna i pozbawiona wodotrysków. Na Facebooku prowadzi bardzo poprawnie profil swojego głównego tytułu i kilku innych, które wydaje.

Ot, kawał nudnej, porządnej roboty dzięki której dostarcza swoim czytelnikom dokładnie tego, czego od niego oczekują: świetnie skomentowanych informacji gospodarczych i politycznych.

Źródło: prezentacja  CEO The Economist Group – Andrew Rashbass-a

The Economist ostrożnie eksperymentuje z nowymi mediami. Jednak, gdy się już do czegoś przekona, to konsekwentnie realizuje przyjęty przez sobie plan. Dlatego jego kanał na YouTube „puchnie” od arcyciekawych wywiadów z ludźmi, którzy mają coś rzeczywiście do powiedzenia. Każde jego wydanie można ściągnąć w wersji audio. Nie ma chyba czytnika elektronicznego, na który nie byłoby jego wersji.

Co najważniejsze: nie lata jak chorągiewka na wietrze; nie bawi się w wojnę na tytuły, nie tworzy „lżejszych w odbiorze dla czytelnika” wersji swojego pisma lub strony internetowej. Nie pauperyzuje swojej marki. I zarabia. Bardzo dobrze zarabia.

To wszystko jednak nie dziwi, gdy spojrzy się na prezentację przygotowaną przez jego CEO The Economist Group – Andrew Rashbass-a, w której ten pokazuje swoje spojrzenie na zmieniający się rynek, na którym działa.

Źródło: prezentacja  CEO The Economist Group – Andrew Rashbass-a

Ja bym chciał tylko zwrócić uwagę na fakt, że operuje on tymi samymi danymi rynkowymi do których mają dostęp polscy wydawcy – ale. zdecydowanie, inaczej je rozumie.

To zresztą problem wielu managerów, z każdej branży, że przytłoczeni codziennymi obowiązkami, przestają rozumieć, co się wokół nich dzieje, przez co następująca co ok. 10 lat „rewolucja technologiczna”, zmiata ich z rynku. Czasami razem z ich firmami.

Zdaje sobie sprawę, że dla wielu osób teza, że czas na wejście w social commerce jest właśnie teraz, brzmi jak zaklinanie rzeczywistości. O ile sklepy internetowe są już dla nas codziennością, to możliwość robienia zakupów na Facebooku czy Twitterze wydaje się nam czymś bardziej dla hipsterów niż normalnych zjadaczy chleba. To błąd.

Social commerce jest obecnie na tym samym poziomie na którym był e-commerce 10 lat temu. To na razie zabawa dla najbardziej zagorzałych geeków. A przynajmniej tak się wydaje niektórym właścicielom firm, z którymi rozmawiamy.

Ostatnio jeden z nich, właściciel doskonalej i bardzo znanej ogólnopolskiej sieci handlowej powiedział mi, że jest sceptyczny wobec social commerce ponieważ jego liczący ponad 100 tysięcy osób Fan Page nie ma przełożenia sprzedażowego.

Podobnie mówili, dziesięć lat temu, obserwując liczbę wizyt na swoich stronach WWW, właściciele stacjonarnych sieci z elektroniką i AGD namawiani do otwarcia sklepów internetowych. Jak to się skończyło – wszyscy wiemy 🙂

Oczywiście wchodząc pierwszemu w nowe kanały sprzedaży ponosi się większe ryzyko. Ale też, w przypadku powodzenia, ma się większe szanse na osiągnięcie wyższych zysków od konkurencji, która podąży naszym śladem.

Jak zawsze jednak należy rozpocząć od planowania i zastanowienia się, czy nasza obecna strategia działania firmy umożliwia nam skuteczne wykorzystanie tego kanału sprzedaży czy też… należy ją całkem zmienić, aby było to możliwe.

Doświadczenie nas uczy, że zazwyczaj konieczny jest ten drugi wariant; komunikacja i sprzedaż w social mediach wymagają od firmy znacznie większej elastyczności oraz szybkości reakcji na komunikaty od Klientów od tej, do której tradycyjne firmy są przyzwyczajone.

Tak już jest – stanie w miejscu, w dzisiejszych czasach, oznacza cofanie się. Dlatego naprawdę warto zapoznać się z tą infografiką i pomyśleć o kolejnym kroku w przód.

Źródło: Digital Buzz Blog

 

Edelman przygotował wartościową prezentację, w której próbuje pokazać, jak przykuć uwagę odbiorców w Erze Contentu.

Obrazek pochodzi ze strony Sandersays

Przy okazji pokusił się o nazwanie tego typu działań „Attentionomics”. Nazwa bez sensu, ale niech mu będzie – jeszcze się okaże, że się przyjmie jak „freakonomics”.

Prezentacja jest krótka i konkretna. Podoba mi się szczególnie punkt mówiący o tym, że to sama organizacja musi zidentyfikować w swoim gronie ekspertów w danej dziedzinie, którą chce komunikować i nakłonić ich do udziału w społecznościach.

Tak jest, Proszę Państwa, w social mediach też trzeba samemu pracować. Nie da się tego zrzucić na barki innych 🙂

W ostatnim kwartale ubiegłego roku na świecie sprzedało się więcej smartfonów niż pecetów. Jesteś detalistą? W pierwszej kolejności to Ty zrozumiesz, co to znaczy.

Producenci komputerów osobistych dostarczyli w tym czasie 92,1 mln jednostek a smartfonów 100,9 mln urządzeń.

Ta informacja nie powinna dziwić żadnego szefa marketingu. Trendy pokazujące, że to się stanie, były jasne co najmniej od dwóch lat. W tym czasie smartfony zmądrzały, zmalały, stały się proste i co ważne – tańsze.

Jednak najważniejsze co się wydarzyło, to powstanie wokół rynku smartfonów środowiska wykorzystujące ich możliwości. Aplikacje tak jak Foursquare, Gowalla, Instagram, Mobilny Facebook czy też „tradycyjny” Google Maps stały się przydatne przeciętnemu Kowalskiemu.

Jesteście gotowi na mobile marketing?

Już dziś: – Jesteś u nas 10 raz? Darmowa kawa czeka! Zajdziesz do nas? To kupisz teraz perfumy za połowę ceny. – dowiadują się co chwila, dzięki swoim smartfonom, klienci.

To proste i wymierne dla naszej kieszeni komunikaty. Dlaczego z nich nie skorzystać?

Z drugiej strony, właściciele firm mają w końcu metodę na to, jak dotrzeć do wszystkich zainteresowanych. Nie muszą już zdawać się na skuteczność lub pamięć hostessy czy sprzedawcy. Pewne działania sprzedażowo-promocyjne mogą zautomatyzować pozbawiając się słabego ogniwa, którym bywa znudzony lub leniący się pracownik.

„Kupiłeś już u mnie 9 kaw! Należy Ci się dziesiąta gratis. Smacznego”. „Robię dzisiaj z dystrybutorem promocję tych perfum. Muszę przyciągnąć na nią jak najwięcej Klientów. Pewnie kupią przy okazji coś więcej.” – tak wygląda myślenie po drugiej stronie.

Oczywiście zanim w kieszeni każdego z nas wyląduje smartfon a my się nauczymy z niego korzystać (większość użytkowników komórek korzysta tylko z ich podstawowych funkcji), upłynie jeszcze dużo wody w Potomacu. W Wiśle tym bardziej.

Tylko pamiętajcie; te „dużo” w dzisiejszych czasach oznacza dwa lata. A później będzie coś nowego 🙂

No i nic oczywiście nie zastąpi ludzkiego sprzedawcy. Przekonali się o tym boleśnie bankowcy wyrzucający kilka lat temu ze swoich placówek Klientów. Jednak wyposażenie dobrego sprzedawcy w użyteczną technologię – na pewno zwiększy jego skuteczność.

No i najważniejsze: pozwoli nam lepiej obsłużyć Klienta. Bo on zawsze jest najważniejszy.

Wykres ze strony RWW

Ktoś się odważył i stworzył infografikę „Historia social mediów”. Zaszalał i sięgnął do 550 roku PNE. Ale… czemu nie? W końcu rozmowy są stare jak świat 🙂

Amazon, Google, Microsoft, Apple poszli na zakupy i inwestują coraz większe kwoty w firmy specjalizujące się w różnych aspektach social media.

Marne, oczywiście, są szanse, że którakolwiek z nich powtórzy sukces Facebooka ale taki już jest los gigantów na każdym rynku. Ich podstawowym zadaniem jest dbałość o core business.

Wielkie sukcesy i spektakularne przełomy w tej branży należą do „garażowców”, którymi większość z obecnych gigantów była niegdyś oraz do start-upów, które dzisiaj Ci giganci mogą kupować na pęczki licząc po cichu, że znowu im się uda 🙂

Social media na stałe już weszły do palety marketing-mix. Są firmy, którym przydają się one bardziej i są takie, które lepiej aby o nich nawet nie myślały.

Rzeczywista rewolucja social mediów polega jednak na zmianach jakie uczyniły w umysłach konsumentów, którzy poczuli, że znowu mają głos. A wygrywają na tym tylko te firmy, które swoje deklaracje o wsłuchiwaniu się w niego od zawsze traktowały poważnie.

Historia social mediów

Infografika via Skloog

Jess3 przygotował, znowu, fantastyczne infografiki pokazującą coś, co nazwał Geosocial Universe. Warto na nią przez chwilę popatrzeć, ponieważ czarno na białym pokazuje, że nasi Klienci już dawno weszli w erę internetu mobilnego.

Teraz proponuję małe ćwiczenie: popatrzcie na poniższy rysunek i zastanówcie się na ile wykorzystujecie w swoich firmach fakt, że takie masy ludzi mają w kieszeni smartfon, z którego korzystają regularnie w serwisach takich jak poniższe.

Czy coś stoi na przeszkodzie, abyście również Wy dotarli do tych Klientów tą drogą?

Społeczność, mobilność, geolokalizacja, biznes – te słowa powinny brzmieć w Waszych uszach, gdy będziecie w tym roku modyfikować swoją ubiegłoroczną strategię działań, tak, aby dopasować się do zmienjących się błyskawicznie okoliczności.

Bo robicie tak, prawda? 🙂

Informacja via Jess3

Zalewa nas coraz więcej danych. Co z tego, że możemy wiedzieć w każdej chwili wszystko skoro… nie możemy tego znaleźć? Polecam świetny dokument: Web 3.0. z udziałem ludzi, którzy stworzyli współczesną WWW.

To fragment z transkrypcji filmu:

Weinberger (2:37): We have too many emails, so we start to tag them or label them, Gmail calls them labels. And we start to apply labels. And then we get, maybe we start to get hundreds of labels and we think, Oh jeez, now I gotta label my labels.

Hebeler (2:48): All the tweets and all the MySpace and you start to think, What if I could start to put things together in all that flow of information? And in order to do that, you need some structure.

Alon Halevy (2:59): It’s clear that something needs to be done with more structured data.

Dixon (3:03): Like all the information might be out there, it’s just if it’s indexed in a really inaccessible form, you know a lot of times it might as well not be out there, right?

Shirky (3:09): That is, in many ways, the problem of the age. Right, content, as it turns out, is not king.

Weinberger (3:15): We are always going to be filtering the filters that filter our filters. That filter our filters.

Hebeler (3:20): How do I find the right file? How do I know that all those files belong there?

Spivack (3:24): How do you integrate data?

Jason Shellen (3:25): How do I keep up with all these new sources of information?

Shirky (3:29): How do you filter things to create more value than you can currently get?

Hebeler (3:33): And that is what the Semantic Web could eventually promise to do.

Film najlepiej obejrzeć na Vimeo

W gry społecznościowe grają wszyscy. A Ci co nie grają, to się tylko do tego nie przyznają 🙂

A tak poważnie – ich pojawienie się i popularność zaskoczyły chyba wszystkich wielkich w tej branży.

Dlatego też numerem jeden w tej dziedzinie jest Zynga – firma powstała w… 2007 roku w Kalifornii.


%d bloggers like this: